Wie zijn wij
Wij zijn Atie Bos en Wim van Daalen, Tim en Marianne Wulffraat-Hafner
Wim en Atie zijn samen op Les Busserolles gaan wonen nadat de kinderen uit huis waren. En sinds januari 2012 wonen Tim en Marianne hier ook. We hebben allevier ons eigen verhaal:
Atie
Ik ben geboren in Roosendaal in 1953. Moeder van 3 kinderen: Meander, Mirjam en Micha.
Mijn drijfveer: Ik wil op deze wereld die mensen die zichzelf (willen) zijn met open armen ontvangen. We bieden hen op les Busserolles een plek aan om op adem te komen, en om te genieten van hun manier van persoonlijk leven, van een tijdje samenleven met elkaar en met de natuur. Les Busserolles is een krachtige en lichte plek om jezelf te ervaren zoals je bedoeld bent en jouw manier van zijn vorm te geven.
Wie ben ik?
Wat kom ik hier doen?
Hoe geef ik dat vorm?
Deze vragen zijn wat mij betreft belangrijke levensvragen.
Voor mezelf heb ik het volgende antwoord geformuleerd:
Ik heb me als doel gesteld om op les Busserolles een plaats aan te bieden aan hen die hun eigen unieke leven vormgeven en aan hen die daar naar toe op weg zijn. In de jaren dat we hier wonen en werken hebben we bewezen dat dat gelukt is.
Graag bied ik mijn mogelijkheden aan om hen, die dat willen, te ondersteunen.
Ik vind het mooi als mensen (weer) dichter bij zichzelf komen, weten wie ze zijn, wat ze voelen, wat ze willen, waar ze van houden, wat belangrijk voor hen is , waar het om draait in hun leven.
Ik ga er vanuit dat mensen diep van binnen weten wie ze zijn, wat ze willen en hoe ze hun problemen kunnen oplossen. Maar soms is de verwarring groot en heb je even hulp nodig. Ik heb daarvoor een aantal instrumenten tot mijn beschikking.
- In onze meditatieruimte en buiten op de aarde en onder de hemel begeleid ik dagelijks hen die meer willen weten over meditatie.
- Diverse gesprekstechnieken vanuit mijn beroep als counselor en persoonlijke coach.
- Een aantal creatieve, agogische en didactische vaardigheden. Hierdoor kan ik zowel individuen als groepen begeleiden. Mijn ervaring in het sociaal cultureel werk, als leerkracht basisonderwijs, mijn opleiding voor het Montessorionderwijs en de tijd die ik besteedde als docent geestelijke stromingen helpt me daarbij.
- Verder helpen mijn leeftijd, bewustzijn, mijn intuïtie en mijn vermogen om te luisteren naar anderen me om mijn werk met aandacht en respect te doen.
- Ik beheers een aantal massagetechnieken.
Wim
Ik ben Wim van Daalen en ben geboren in 1949. Als lid van de naoorlogse “babyboomgeneratie” maakte ik de 60er jaren met verschillende maatschappelijke veranderingen mee. Ik kreeg van mijn vader de belangstelling voor techniek en natuur mee en werd opgeleid tot technicus. Na een twintig jarige ervaring in de grond- ,weg- en waterbouw bij de overheid en als directeur bij een aannemingsbedrijf raakte ik in de tachtiger jaren betrokken bij bodemsanering en milieutechniek. Mijn belangstelling voor het milieu leidde mij tot directeur van twee afvalverbrandingsinstallaties en uiteindelijk tot specialist in afvalverwerking.
Na een aantal keren in China te zijn geweest raakte ik geïnteresseerd in de Chinese cultuur en de Chinese filosofie. Door contact met Chinezen en door veel te lezen kwam ik natuurlijk ook in contact met "Traditional Chinese Medicine" (TCM), de gezondheidsleer met z'n oorsprong van ver voor onze jaartelling. De interactie tussen lichaam en geest die in de TCM niet alleen wordt beschreven maar ook in de behandelwijze wordt gepraktiseerd sprak mij erg aan.
Toen ik in 2000 tijdens een zeer verdrietige periode in mijn leven een levensbedreigende nierziekte kreeg, borrelde de belangstelling voor de TCM naar boven. Immers de lichamelijke en geestelijke problemen hadden kennelijk in mijn geval ook veel met elkaar te maken. Ik besloot Tai Chi te gaan beoefenen als bewegingsleer en schreef mij in voor een opleiding Shiatsu-therapie. In 2007 heb ik het diploma Shiatsu-masseur behaald.
Het is erg verhelderend om meer te weten van mijn eigen lichaam en geest en erg mooi om kennis te nemen van die eeuwenoude gezondheidsleer. Het geeft tevens veel voldoening om met die kennis ook anderen te kunnen helpen.
Bouwen, techniek, natuur en milieu zijn voor mij onmisbare elementen in mijn leven geworden. In mijn veelzijdige carrière draaiden de successen en dieptepunten om mensen en mensenwerk.
De gedrevenheid, het enthousiasme en de teamgeest bepalen in hoofdzaak het resultaat van de groep en de organisatie. Voorwaarde hierbij is echter wel dat mensen datgene doen wat bij hen past, dat ze doen wat ze zijn. Vaak doen mensen echter dingen die in strijd zijn met hun ik en ontstaan er structurele problemen. Op Les Busserolles wil ik mijn affiniteit voor bouwen, techniek, natuur en milieu combineren met mijn betrokkenheid met mensen. Ik heb ervaring met tal van veranderingsprocessen, zowel persoonlijk als bedrijfsmatig.
Graag wil ik mijn kennis gebruiken om mensen die zelf met een koerswijziging in hun leven te maken hebben te helpen. Te helpen met de moeizame zoektocht naar zichzelf. Immers door je zelf te zijn en de dingen te doen die bij jou passen kom en blijf je in balans.
Marianne Wulffraat-Hafner
Ik ben Marianne Wulffraat-Hafner, geboren in 1953 in St. Gallen(CH), waar ik Tim 40 jaar geleden heb leren kennen. Wij hebben 3 zonen en sinds kort een kleinkindje erbij.
Een rode draad in mijn leven zijn de creatieve uitdrukkingsvormen: met stof en wol, met natuurlijk materiaal in de tuin of met het meest basale aardse materiaal: klei. Neem daarvoor een kijkje op www.kerami.nl. Tuinieren is altijd al een geliefde bezigheid van mij. In de opleiding tot creatief therapeut heb ik ook geleerd om mensen in het creatieve proces te begeleiden.
De afgelopen tien jaren ben ik mij steeds meer gaan verdiepen in zen- en vipassanameditatie. De weg van meditatie en met aandacht leven is voor mij zeer waardevol. Op dit moment werk ik als vrijwilliger in een hospice en ervaar het er zijn voor mensen in hun laatste levensfase als bijzonder verrijkend.
Tim Wulffraat
Ik ben Tim Wulffraat, jaargang 1948, sinds 1973 getrouwd met Marianne. Zij heeft mij de liefde voor het lopen in de bergen bijgebracht. Ik ben vader van 3 zonen en grootvader van een kleinzoon. Jarenlang heb ik met overwegend veel plezier in het voortgezet onderwijs gewerkt, als docent en als leerlingbegeleider. In juli 2011 nam ik afscheid van dit werk.
Moeilijkheden zijn mij net als ieder mens niet bespaard gebleven, ze hebben mij geleerd bewuster en waardiger in het leven te staan. Veel mannen en vrouwen zijn mijn leermeester geweest, ik ben hen er dankbaar voor dat zij hun eigen authentieke weg zijn gegaan en mij de grootsheid van hun hart hebben getoond. Op een heel wijze en vriendelijke manier heeft Richard Stiegler daarin een bijzondere bijdrage gehad, bij wie ik de kracht van transpersonale Prozessarbeit (zie www.seeleundsein.de) heb mogen ervaren.
Gaande mijn leven begin ik iets meer te begrijpen van waartoe leven ons oproept.
 |
 |
 |
 |
 |